Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9837 K.2025/2346

A)Sanık ... Hakkında 2007 Takvim Yılından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, sanığın kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yıllarından Verilen Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ve Katılan Vekilinin ve 2007 Takvim Yılından Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında 2007, 2008 ve 2009, Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yıllarından Verilen Beraat Hükümlerine Yönelik Katılan Vekilinin Temyizleri Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 2007, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, yargılamaya devamla beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede.

Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,