Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10247 K.2025/12642

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinde belirtilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi birlikte dikkate alındığında.

5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi hâlinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen düşme kararının 1412 sayılı CMUK'un 305/2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,