Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10390 K.2025/534

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2017/526 Esas, 2019/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/1464 Esas, 2020/1298 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesi ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu çekin daire alım satım ilişkisinden dolayı ... tarafından kapora olarak kendisine verildiğini, çekin sahte olup olmadığını bilmediğini, atılı suçu işlemediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın aşamalarda suça konu çeki ...'den aldığını ve ...'nin kendisinin yanına ...'ün getirdiğini, yargılama aşamasında ...'e adreslerinden ulaşılamadığı, gerçekte var olan bir kişi olduğunun nüfus müdürlüğü cevaplarından anlaşıldığı ve sanığın savunmasında ifade ettiği gibi çekin ... lehine düzenlenip aynı kişi tarafından ve ... tarafından ciro edilmiş olması, ayrıca çekin iğfal kabiliyetine sahip olması karşısında sanığın bilerek sahte çeki kullandığına dair tam bir vicdani kanaate varılamadığından sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli ve şüpheden uzak yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, katılandan daire satın aldığı, bir miktar ödemeyi nakit olarak yaptığı, bir kısmı için ise suça konu çeki borcuna karşılık verdiği, katılanın çeki tahsil için bankaya ibraz ettiğinde sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın savunmasında çeki 2. ciranta olarak imzası bulunan ...'den daire karşılığında ciro yolu ile aldığını ve katılana ciro etmeden verdiğini, sahte olduğunu bilmediğini savunmuş ise de, sanığın çeki daire karşılığında aldığını beyan ettiği ... isimli kişinin tespitine elverişli hiçbir bilgi, belge sunamadığı, bu kişinin kimlik bilgisi ve adresi bildiremediği,

22.07.2020 tarihli Adli Tıp Kurumunun raporundan suça konu çekte yer alan ön yüz ve 1. ciro yazıları ile sanık ...'un mukayese yazıları arasında tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından uygunluk ve benzerlikler saptandığından söz konusu yazıların sanık ...'un eli ürünü olduğunun tespit edilmesi karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek,

sanık hakkındaki Sakarya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarih, 2017/526 Esas, 2019/152 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine ilişkin hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2019/1464 Esas, 2020/1298 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,