Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10506 K.2025/5486

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2018 tarihli ve 2018/254 Esas, 2018/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 244/2, ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f-son, 52/2 ve 53/1 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2019/410 Esas, 2021/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca her iki suçtan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde. Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvuruları üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca her iki suçtan beraat kararları verilmiş ise de mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni hükümler kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararları verilmesinin,

5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun 280/2. maddesine göre yeniden hükümler kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın her iki suçtan beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR