Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1057 K.2024/5876

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Demre Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2013 tarihli ve 2013/274 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 37 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Demre Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır. 2. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/131 Esas, 2014/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2014 tarihli ve 2013/131 Esas, 2014/131 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.01.2020 tarihli ve 2017/31397 Esas, 2020/1043 Karar sayılı kararı ile "Katılan ...’nin, babasından kendisine miras payı olarak düşen arazisini kardeşi sanık ...’e sattığı, karşılığında sanık ... tarafından kendisine 13/07/2012 tanzim 30/06/2013 vade tarihli, borçlusu ..., alacaklısı ... olan 100.000 TL tutarlı senet verdiği,yaklaşık 2 ay sonra katılanın, sanık ...’den evini satın almak istediği,evin bedeli olarak 50.000 TL de anlaştıkları,

sanık ...'in katılandan 50.000 TL'yi peşin istediği, katılanın peşin ödeme yapamayacağını, ancak elinde bulunan borçlusu ... olan 100.000 TL tutarlı senedi peşin ödeme yapıncaya kadar verdiği ve sanıktan da güvence amaçlı 100.000 TL'lik senet aldığı,satış anlaşması bozulunca katılanın sanık ...’e verdiği senedini geri istediği, ancak sanığın senedi iade etmediği, katılanın sanık ...’i arayarak,sanık ...’e ödeme yapmamasını söylemesine rağmen sanık ...'in 35.000 TL karşılığında senedi sanık ...'ten aldığı, şüphelilerin birlikte hareket ederek katılanı dolandırdıkları ve bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanık ...’nın ceza alan diğer sanık ... ile birlikte hareket ettiği sabit olmakla; eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince yeni düzenlemeye göre uzlaştırmaya tabi olan TCK'nın 155/1 maddesindeki güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm tesisi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesine karar verilmiş, 25.02.2020 tarihli Uzlaştırma Raporuna göre taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından dosyanın yeniden Mahkemeye gönderildiği anlaşılmıştır.

5. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2020 tarihli ve 2020/73 Esas, 2020/313 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulüne göre sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’nun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2020 tarihli ve 2020/73 Esas, 2020/313 Karar sayılı kararına sanık müdafiinin itirazı üzerine duruşma açılmıştır.

7. Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/7 Karar sayılı incelemeye konu kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.01.2022 tarihli ve 15-2021/71542 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğuna, katılanı zarara uğratan ve suçu işleyenin temyiz dışı sanık olduğuna, ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; temyiz yoluna başvurulacağının belirtilmesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nın, babasından kendisine miras payı olarak düşen arazisini kardeşi sanık ...’ya sattığı, karşılığında sanık ... tarafından kendisine 13.07.2012 tanzim 30.06.2013 vade tarihli, borçlusu sanık ..., alacaklısı ... olan 100.000 TL tutarlı senet verdiği, yaklaşık 2 ay sonra katılanın, temyiz dışı sanık ...’in evini satın almak istediği, evin bedeli olarak 50.000 TL de anlaştıkları, temyiz dışı sanık ...'in katılandan 50.000 TL'yi peşin istediği,

katılanın peşin ödeme yapamayacağını, ancak elinde bulunan borçlusu sanık ... olan 100.000 TL tutarlı senedi peşin ödeme yapıncaya kadar verdiği ve temyiz dışı sanık ...'ten de güvence amaçlı 100.000 TL'lik senet aldığı, satış anlaşması bozulunca katılanın temyiz dışı sanık ...’e verdiği senedini geri istediği, ancak sanığın senedi iade etmediği, katılanın sanık ...’i arayarak, temyiz dışı sanık ...’e ödeme yapmamasını söylemesine rağmen sanık ...'in 35.000 TL karşılığında senedi temyiz dışı sanık ...'ten aldığı, temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ettiği sabit olmakla üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Bozma sonrası sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde 25.02.2020 tarihli rapor düzenlendiği, anlaşılmıştır. 3. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, tanık ifadeleri, ilgili kollukça tutulan tutanaklar, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, uzlaştırma raporu ve diğer deliller dosya arasındadır. 4. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan ... ve sanık ...'nın kardeş oldukları, ceza sorumluluğunu etkileyen şahsi sebepleri düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrasında tanımı yapılan aynı konutta beraber yaşamayan kardeşe karşı güveni kötüye kullanma suçunda sanık hakkında hükmolunan cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, 2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, "01.05.2012" yerine "2013" olarak yazılması, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle, Demre Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/7 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,