Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10759 K.2025/13305

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 04.02.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 15 günlük yasal temyiz süresinin son gününün 19.02.2022 Cumartesi gününe tekâbül ettiği.

5271 sayılı CMK'nın 39/4 maddesinde yer verilen "Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenleme karşısında sanığın, Dörtyol Ceza Mahkemeleri Ön Büro Alındı Belgesinden 21.02.2022 Pazartesi günü saat 13:42'de teslim edildiği anlaşılan temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemeleri ceza dairlerince verilen kararlar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği; somut olayda, avukat olan sanığın eylemini görevi sırasında ve avukatlık mesleğinin sağladığı güvene dayanarak işlediğinin iddia edildiği dikkate alınarak yapılan ön inceleme neticesinde;

hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Avukat olan sanık hakkında, görev sırasında işlediği suçtan dolayı 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58... maddeleri gereği, yargılama konusu eyleme yer verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 257/1 maddesi uyarınca görevi kötüye kullanma suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, T.C. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.01.2019 tarihli Olur yazısı ile soruşturma izni ve aynı Kurumun 11.06.2019 tarihli Olur yazısı ile kovuşturma izni üzerine Hatay

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2019/469 Esas, 2019/314 Karar sayılı kararı ile son soruşturmanın açılması izni verildiği belirlenmiştir. 2.İskenderun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/330 Esas, 2019/503 Karar sayılı kararı ile sanığa atılı eyleme ilişkin ek savunma hakkı tanınarak serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-i, 168/2, 62/1, 52/2 ve 53/1 maddeleri uyarınca, 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.12.2021 tarihli ve 2020/467 Esas, 2021/2103 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Atılı suç tarihinde yaşadığı sağlık sorunları nedeniyle kendisinin il dışında bulunduğunu, işlerini yardımcıları olarak katibi ve diğer avukatların yürüttüğüne, bu hususun araştırılmadığına, savunmasını hazırlamak üzere yeterli sürenin tanınmadığına, suç değerinin kariyerini riske atmak karşısında çok düşük olduğuna, suç kastının bulunmadığına, yargılamanın çok hızlı neticelendiğine, eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 20.12.2021 tarihli ve 2020/467 Esas, 2021/2103 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca İskenderun