Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10883 K.2024/14937

Sanık hakkında, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2020/7645 Esas, 2020/11972 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.01.2020 tarihli ve 2017/15-618 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere.

Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2014 tarihli ve 2013/62 Esas, 2014/42 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği 08.07.2014 ile Özel Dairenin bu hükmün kanun yararına bozulmasına karar verdiği 14.12.2020 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak katılana yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

bununla birlikte katılanın Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 17.03.2022 tarihinde alınan beyanında sanık ile uzlaşmak istemediğini bildirdiği anlaşılmakla, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla.

Sanık hakkında, temyiz dışı sanıklar ..., Mehmet Kaplan, Kamil Torum ve Kader Turan ile iştirak halinde hareket ederek, katılan ...'ı altın satma vaadiyle dolandırdığının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay sırasında Denizli ilinde Hacı Halit Sabun Sanayi isimli iş yerinde çalıştığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi,

soruşturma aşamasında 0 544 660 73 77 numaralı GSM hattı üzerinden diğer sanıklarla suç tarihi ve öncesinde iletişim halinde olduğunun, ortak baz istasyonlarının tespit edilmesi nedeniyle başlangıçta katılana kendisini "Bayram" ismiyle tanıtan kişinin sanık olduğunun değerlendirilmesine karşın, Keçiborlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2013 tarihli ve 2012/1078 Soruşturma, 2013/104 Esas sayılı iddianamesi ile bu kişinin temyiz dışı sanık Kamil Torum olduğunun belirtilmesi,

temyiz dışı sanıkların tamamının ifadelerinde sanığa herhangi bir suç isnadında bulunmamaları, ayrıca sanık ...'ın eniştesi olan sanığın olayla bir ilgisinin olmadığını söylemesi ve Keçiborlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan 14.04.2013 tarihli ifadesinde bahse konu GSM hattını kendi kullandığı telefon numarası olarak bildirdiğinin anlaşılması,

katılanın 13.12.2012 tarihli teşhis tutanağında sanığı net olarak teşhis edememesi ile diğer sanıkların, sanık ...'in annesinin yaşadığı ikamete geldikleri sırada sanığın evde bulunmaması ve tanık olarak beyanına başvurulan ...'in sanıklardan ...'ın suç tarihinde evlerine gelerek eşini sorduğunu ve ikamete girmediğini, diğer sanıkların ise araçtan hiç inmediklerini beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından.

0 544 660 73 77 numaralı GSM hattının kimin üzerine kayıtlı olduğunun ve fiilen sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmesi, katılana usulüne uygun şekilde teşhis işlemi yaptırılarak olay sırasında kendisini “Bayram” ismiyle tanıtan kişinin sanık veya Kamil Torum olup olmadığının net olarak ortaya konulması,

13.12.2012 tarihli HTS inceleme raporuna göre Keçiborlu ilçesinde olduğu belirtilen sanığın, savunmasında anlattığı şekilde olay günü Denizli ilinde bahse konu iş yerinde bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak,