Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/10937 K.2024/219

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sincan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2012/640 Esas, 2014/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklanmış ve ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/850 Esas, 2015/965 Karar sayılı kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/850 Esas, 2015/965 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/467 Esas, 2022/9860 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/526 Esas, 2022/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; tebligattan haberdar olmadığına, vergi borcunun bulunmadığına, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. Mükelleften 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği 06.04.2012 tarihli isteme yazısının, mükellefin iş yeri adresinde, mükellefin kendisine 11.04.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre tebliğ tarihinde söz konusu şirketin yetkilisinin sanık olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında kendisine bir tebligat yapılmadığını, tebliğ alındı belgesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, eğer bir çalışanı tebligatı almış ise kendisine haber vermediğini, defter ve belgelerinin elinde olduğunu, istenildiği takdirde ibraz edebileceğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş, dosya arasında bulunan Kriminal raporda, tebliğ alında belgesinde teslim alan bölümündeki imzanın sanığın elinden çıkmış olmasının kuvvetle muhtemel olduğu bildirilmiştir.

4. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığa eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaının ihtar edildiği, sanığın ödeme iradesi göstermemesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı dikkate alındığında; incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa, buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/526 Esas, 2022/801 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,