Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11053 K.2023/8938

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/194 Esas , 2015/1110 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık ... Taşçı ve sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. Şanlıurfa

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/194 Esas, 2015/1110 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarihli ve 2017/19654 Esas, 2017/18847 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrasında Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2017 tarihli ve 2017/624 Esas, 2017/838 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen suçu oluşturma ihtimali nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir. 4. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2019/383 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık ...

Taşçı ve sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 2 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, verilen cezanın hukuka ve yasalara aykırı olduğuna, temyizen incelenerek bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanı telefonla arayan şahsın, banka hesaplarının terör örgütünün eline geçtiğini, gözaltına alınılabilceğini parayı kurtarabilmek için kendisinin verdiği hesaba parasını havale etmesini söylediği, katılanın da verilen hesaba 5.000,00 TL para transferi yaptığı, gönderilen paranın sanığın hesabına ulaştığı ayrıca telefon hattına kontör göndermesini sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanığın Şanlıurfa Akbank Şubesinin kredi kartı hesabına 03.01.2012 tarihinde 5.000,00 TL para girişi olduğu görülmüştür. 3. Sanık ...; suçlamayı kabul etmemiş, katılanı hiç tanımadığını olay tarihinde temyiz dışı sanık ... Taşçı'nın hesabına para yatırılacağını ancak kendi hesabının müsait olmadığını bu nedenle kredi kartını ve şifresini istediğini, kartını ve şifresini verdiğini karşılığında para almadığını beyan etmiştir.

4. Katılan ...; olay tarihinde telefonla arandığını, terör örgütünün banka hesaplarını ele geçirdiğinden bahisle para istediklerini, 5.000,00 TL gönderdiğini ayrıca telefon hattına kontör gönderdiğini, zararının giderilmediğini, beyan etmiştir. 5. Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

6. Mahkemece sanığın oluşa aykırı savunmaları, katılanın beyanı, banka dekontu ve tüm dosya kapsamına göre uzlaştırma işleminin de olumsuz sonuçlanması nedeniyle sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görünen bozma öncesi 03.12.2015 tarihli kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 2.000,00 TL adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 10 eşit taksitle ödenmesine karar verilmesi yönünde 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden 4.000,00 TL adli para cezasının 4 taksitle ödenmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa