Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11056 K.2023/384

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan araştırmada katılan vekilinin 24.11.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü 09.12.2020 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle tebliğnamedeki süreden redde ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2016 tarihli ve 2016/19760 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca Adana Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2019 tarihli ve 2016/868 Esas, 2019/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2019/3099 Esas, 2020/1538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi katılan ... şirketinin zarar görmesi nedeniyle suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın Adana ilinde bulunan iş yerine ait elektrik borcunu katılan kuruma ödememesi nedeniyle kurum yetkililerinin 28.08.2014 tarihinde elektrik sayacını mühürlediği ve 30.09.2015 tarihli sonraki kontrolde sanığın borcunu ödemeden mühür fekki yaparak elektrik kullanmaya devam ettiği anlaşılmış ve bu husus tutanak altına alınmıştır.

2. Sanık suç olduğunu bilmeden mührü kırdığını savunmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesince sanığın ikrarı ve tutanaklara göre mührün amacına aykırı olarak sanık tarafından kırılması nedeniyle mühür bozma suçunun oluştuğu kabulüyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

4. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise katılan ....'nin suç tarihinden önce 30.09.2013 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığı, Anayasa ve Kanunlara dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından tatbik edilmiş bir mührün bulunmaması nedeniyle mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı kabulüyle İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2019/3099 Esas, 2020/1538 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,