Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11140 K.2023/10341

Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.10.2022 tarihli ve 2022/10401 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131411 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/131411 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre. Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2014/75 esas, 2015/11 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para ve 80,00 Türk lirası adli para cezalarının sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık aleyhine olacak şekilde 1 yıl 3 ay 13 gün hapis ve 2.080,00 Türk lirası adli para cezalarına hükmolunmasında, Kabule göre de.

1-Sanığın mahkûmiyetine esas dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, 1 yıl 6 ay 17 gün olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince de 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 3 ay 18 gün yerine, 1 yıl 3 ay 13 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesinde,

2-Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay 13 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesini takiben, aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş ise de, anılan Kanun'un 51/3. maddesinin “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir.

Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz.” hükmü uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan cezanın süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 3 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca neticeten hapisten çevrili 6000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.12.2017 tarihli ve 2017/24098 Esas, 2017/26176 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 gerekçeli karar tarihli ve 2018/2 Esas, 2018/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 3 ay 13 gün hapis ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının anılan Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/14591 Esas, 2021/11285 Karar sayılı temyiz isteminin süre yönünden reddine dair kararı üzerine kesinleşmiştir. 4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde. Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/14591 Esas, 2021/11285 Karar sayılı kararı ile yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığa 11.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek, sanığın 22.10.2018 tarihli temyiz dilekçesinin yasal süresinden sonra verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de;

gerekçeli karar yazım tarihinin 16.10.2018 olarak belirtilmesi ve UYAP üzerinden yapılan incelemede tebligat evrakının oluşturulma tarihinin de 18.10.2018 olarak görünmesi karşısında, gerekçeli kararın sanığa 18.10.2018 tarihinde mahkeme kaleminde bizzat tebliğ edildiği ve 22.10.2018 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun anlaşıldığı,

bu nedenle tebligat parçası üzerindeki yazının okunaksız olması nedeniyle hatalı olarak verilen temyiz isteminin süre yönünden reddi kararına karşı, 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulup başvurulmayacağı yönünde değerlendirme yapılması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR