Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11291 K.2025/879

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/107 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/2354 Esas, 2022/927 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrası, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı ile hareket etmediğini, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığını, beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine yönelik karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, suç tarihinde 34 BUY ... plaka sayılı araç ile seyir halinde iken trafik ekiplerince durdurulduğu, yapılan kontrolde, söz konusu plaka ile aracın ruhsatında yazan plakanın birbiriyle uyuşmadığı tespit edilmiş olup, 34 BUY ... numaralı plakalarda sahteciliği andıracak herhangi bir hususun görülmediği, 29/10/2016 tarihinde yürürlüğe giren 676 sayılı KHK' nın 20. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 23/son maddesine yapılan ekleme ile, sahte olmasa bile, başka bir araç adına düzenlenmiş plakanın, yine bir başka araçta kullanılması halinde 5237 sayılı TCK'nın 204. maddesine göre işlem yapılacağının düzenlendiği,

söz konusu emredici hüküm karşısında, sanığın aracında takılı bulunan34 BUY ... numaralı plakanın 19/08/2019 tarihli uzmanlık raporuna göre orijinal olduğu, plakanın başka herhangi bir araç üzerinde kaydının bulunmadığı Ilgaz İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün cevabi yazısı ile anlaşılmakla sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları oluşmadığından beraatına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde şoför olarak çalıştığı, 06 DE ... plaka adına tescilli otobüs ile seyir halinde olduğu esnada Ilgaz Bölge Trafik ekipleri tarafından durdurularak yapılan kontrolde, sanığın sözkonusu araca ait olmayan ve 15.08.2019 tarihli Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen uzmanlık raporuna göre orjinal olduğu tespit edilen 34 BUY ... sayılı plakaları taktığının 19.07.2019 tarihli kolluk tutanağı ile tespit edildiği anlaşılmıştır.

676 Sayılı KHK'nın 20. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 23/son maddesine yapılan ekleme ile sahte olmasa bile başka bir araç için tahsis edilmiş plakanın, yine başka bir araçta kullanılması halinde 5237 Sayılı TCK'nın 204/1 maddesine göre işlem yapılacağı düzenlemesinin bulunması da dikkate alınarak,

sanığın olay tarihinde O6 DE ... plaka adına tescilli araca Ilgaz Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2019/61 sırasında kayıtlı 34 BUY ... sayılı orjinal plakaları takarak kullandığı ve bu şekilde üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek sanık hakkındaki Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarih, 2019/107 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine ilişkin hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2020/2354 Esas, 2022/927 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinine Karar gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,