Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/11519 K.2026/2027

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2020 tarih ve 2017/485 E-2020/86 K sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'nin 18.05.2022 tarih, 2020/2265 E.- 2022/1326 K. Sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmünün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. Maddesinin

2. Fıkrası uyarınca kaldırılarak sanığın 5237 Sayılı 158/1-f, 61, 52 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, vekalet ücretine hükmedilmemesine, sanık avukat talebinin dikkate alınmadığına, dosyaya yeterince vakıf olamadığına, o yer Cumhuriyet Savcısı ise sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini denmesine rağmen alt sınır aşılarak hüküm kurulduğuna, gerekçeli kararda temel cezanın teştiden belirlenmesine karar verilmesine rağmen kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesine dair hükmü temyize gelmiştir.

III. GEREKÇE

1-Gerekçeli karar içeriğinde sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak sureti ile tayin edildiği belirtilmesine rağmen kısa kararda ve hüküm fıkrasında temel cezanın alt sınırdan belirlendiği belirtilmek suretiyle çelişkiye neden olunması, 2-Suç tarihinin 21/09/2016 olduğu ve 6763 sayılı kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile lehe olan kanunun uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi gerekirken, 4 yıl olarak belirlenmesi ve netice olarak 4 yıl hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'nin 18.05.2022 tarih, 2020/2265 E.- 2022/1326 K. sayılı kararına yönelik sanık, katılan vekili, ve Cumhuriyet Savcısının temyizi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi