Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1293 K.2025/16116

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında şirket yetkilisi olduğundan bahisle şikâyetçi ... ile uzlaştırma işlemlerine başlanıldığı ancak şirketi ne şekilde temsile yetkili olduğunun belirlenmediği yine şikâyetçi Şükrü'ye uzlaştırma teklifinde bulunulduğu ancak şikâyetçinin kendisine yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediğini artık şirket müdürü olmadığını ve bu konuda sorumluluk almak istemediğini uzlaşmayacağını beyan ettiği, şikâyetçi Hakkı'nın ise 2013 tarihinde vefat ettiği ve katılan sıfatını alamadığından uzlaştırma yapılamadığı anlaşılmakla;

uzlaştırma yapılacağı tarihteki suçtan zarar gören şirket yetkilisi ile uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için dosyanın yeniden uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozma ilamı öncesinde sanık hakkında verilen neticeten 3 ay 10 gün hapis ve 20 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi karşısında ertelemenin sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma sonrası hükmün açıklanması suretiyle verilen kararda kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesine göre etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken 168. maddenin hangi fıkrası gereğince indirim yapıldığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,