Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1516 K.2023/3713

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istelerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2013 tarihli ve 2012/270 Esas, 2013/455 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2013 tarihli ve 2012/270 Esas, 2013/455 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 30.05.2017 tarihli ve 2016/4461 Esas, 2017/12443 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2017/254 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz talepleri; atılı suçu işlemediklerine beraat etmeleri gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklardan ...'nun daha önceden tanıştığı katılan ...'e Nevşehir ilinde inşaat işi olduğunu taşeron olarak yapıp yapamayacağını sorduğu, katılanın da bu teklifi kabul etmesi üzerine kendisini ... ... olarak tanıtan sanık ... ve kendisini ... Uslu olarak tanıtan sanık ... ile bir araya getirdikleri, katılanın 12.000,00 TL vermesi karşılığında işi katılana devretme konusunda anlaştıkları, katılanın ...'e toplam 8.500,00 TL verdiği, sanıklar ... ve ... ile Nevşehir'e inşaata bakmaya gittikleri, katılanın burada ...'a 4.000,00 TL daha komisyon adı altında para verdiği ancak katılanın sonrasında böyle bir inşaatın olmadığını fark ettiği, sanıkların katılanı iştirak halinde dolandırdıkları iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanıklar dolandırıcılık kastları olmadığını, atılı suçu kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

3. Tanık Z.E. olayın tek tanığı olarak katılanın beyanını doğrulamış, sanıkların farklı isimlerle kendilerini katılana iş devretmek yönünde inandırıp 12.000,00 TL aldıklarını ifade etmiştir.

4. 26.05.2011 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına göre katılan ve tanık Z.E.; sanıklar ... ve ...’i tam ve kesin olarak teşhis etmiştir.

5. Katılan ve sanıkların geldiği ... plakalı aracın Nevşehir’e 25.05.2011 tarihinde giriş yaptıklarına dair Mobese kamera kayıtları dosyada mevcuttur.

6. Uzlaştırma işleminin başarısız olduğuna dair uzlaştırma tutanağı dosya arasındadır.

7. Mahkeme sanıkların atılı suçu işlediklerinin kabulü ile mahkumiyetlerine hükmetmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların iştirak halinde katılanı dolandırdıkları dosya kapsamından anlaşılmakla, Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2017/254 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2017/254 Esas, 2021/405 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,