Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1704 K.2024/9800

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasındaki güveni kötüye kullanma suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı,

bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra tekerrüre esas alınıp alınmayacağı da değerlendirilerek sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin "Türk Ceza Kanun'un 54 üncü maddesi yerine "TCK'nın 52/4." olarak yazılması ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,