Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1748 K.2023/10197

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2012/249 Esas, 2013/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2013 tarihli ve 2012/249 Esas, 2013/214 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2017/9639 Esas, 2019/5167 Karar sayılı kararı ile "sanıkla katılan arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı anlaşılmakla;

sanığın kendisinde bulunan anahtar ile depodaki patatesleri ve patates söküm makinesini alıp satmak şeklindeki eyleminin kül halinde 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında iki kez hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası uzlaştırma işlemlerinin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak uzlaşma sağlanamadığından Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/481 Esas, 2020/750 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.740 TL ve doğrudan 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği, bozma gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2019/481 Esas, 2020/750 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,