Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/177 K.2025/4892

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/435 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 168/2, 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 4.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.İstinaf Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/86 Esas, 2020/791 Karar sayılı kararı ile duruşma açmak suretiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz istemi, beraat kararının yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması gerekçesiyle verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Değerlendirme Ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR