Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/1957 K.2024/4324

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemininreddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre; 1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2018/9 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, son cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca teşdiden 8 yıl 9 ay hapis ve 175.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/1143 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun.

"5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin unsurlarının oluşmaması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin 2 nci bendinin hükümden çıkartılması, hükmün 6 ncı bendinde bulunan aynı kanunun 52 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan "YÜZYETMİŞBEŞBİN (175.000,00 TL) ibaresinin çıkartılarak yerine (YÜZBİN 100.000,00 TL) ibaresinin yazılması,

sonuç cezanın 5 yıl hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle..." aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sahte olduğu iddia edilen belgenin getirtilerek rapor alınmadan karar verildiğine, müvekkilinin çalışması karşılığı maaş verildiğinden haksız menfaat olmadığından suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suçun zamanaşımına uğramış olduğuna, hiçbir olumsuz durumun bulunmamasına rağmen takdiri indirim maddesinin uygulanmamış olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'un,... Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü kazanarak 03.09.1986 tarihinde ilgili fakülteye kayıt yaptırdığı, devam eden öğrencilik süresince mezun olamadığı için Fakülte Yönetim Kurulunun 94/28 nolu kararı ile 29.03.1994 tarihinde fakülteden kaydının silindiği, temin ettiği gerçeğe aykırı şekilde düzenlenmiş olan 05.10.1993 tarih, 753- 3521 sayılı, aldığı akademik derece kısmında "T.D.E.

Ana Bilim Dalı" yazılı geçici mezuniyet belgesini noterden tasdik ettirerek, bu belge sureti ile Milli Eğitim Bakanlığına öğretmen olarak atanması için 12.11.1993 tarihinde başvurduğu ve katılan ... Personel Genel Müdürlüğü'nün 02.11.1994 olur tarihli yazıları ile Adana İl Milli Eğitim Müdürlüğü emrine atamasının yapıldığı, katılan ...

Rehberlik ve Denetim Başkanlığınca yapılan denetim neticesinde, üniversite ile yapılan yazışmada atamaya dayanak geçici mezuniyet belgesinin ilgili üniversite tarafından verilmediğinin anlaşıldığı, bu suretle sanığın görevine 19.09.2016 tarihinde son verildiği, 20.12.1994- 19.09.2016 tarihleri arasında haksız maaş alması nedeniyle Ereğli Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/288 Esas sayılı dosyası ile 298.655,00 TL haksız menfaatin tahsili amacıyla alacak davası açıldığı, bu surette sanığın sahte geçici mezuniyet belgesi temin ederek zincirleme biçimde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Soruşturma kapsamında...Üniversitesi Öğrenci İşleri Daire Başkanlığı'nın 18.05.2017 tarihli yazısı ile, sanığın Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'ne 03.09.1986 tarihinde kayıt yaptırdığı, 29.03.1994 tarihinde mezun olamadığı için ilgili Fakülte Yönetim Kurulu'nun 94/28 sayılı kararı ile kaydının silindiği, 01.10.1993 tarihinde mezun olduğuna dair geçici mezuniyet belgesinin Üniversite tarafından düzenlenmediğinin bildirildiği belirlenmiştir.

4. Suça konu geçici mezuniyet belgesinin adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, sanığın atama işlemleri için Bakanlığa ibraz ettiği geçici mezuniyet belgesindeki tarih itibariyle ilgili üniversiteden bu tarihlerde verilen gerçek geçici mezuniyet belgeleri örneklerinin temin edildiği, sanığın ibraz ettiği gerçeğe aykırı olarak tanzim edilen geçici mezuniyet belgesi ile gerçek geçici mezuniyet belgeleri arasında karşılaştırma yapılmak suretiyle suça konu belgenin duruşmada incelendiği, özellik ve unsurlarının tutanağa geçirildiği ve aldatıcı nitelikte bulunduğu kanaatinin açıklandığı belirlenmiştir.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, düzeltme yapılan hususlar dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Tüm temyiz sebeplerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde.

Olay ve Olgular başlığı altında (3), (4) ve (5) numaralı paragraflarda içeriklerine yer verilen deliller ile sanığın eyleminin sabit görülmesinde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceği değerlendirilerek yeterli ve kanunî gerekçeyle sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği ve eylemine uyan suç için 15 yıl olağan,

22,5 yıl olağanüstü zamanaşımı süresi öngörüldüğünden ve suç tarihi itibari ile olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında hareket ederek katılan kurumdan farklı tarihlerde menfaat temin eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/1143 Esas, 2021/153 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,