Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2104 K.2022/3014

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2014 tarih ve 2013/59155 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli, 2014/141 Esas ve 2014/579 Karar sayılı ilamı ile sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine hükmedildiği, hükmün süresi içerisinde sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesine, Dairemizin 22.02.2017 tarihli, 2016/8348 Esas ve 2017/1241 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme suçları yönünden hükümlerin onanmasına,

2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise eksik araştırma nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli, 2017/213 Esas ve 2021/107 Karar sayılı ilamı ile; sanığın eylemine uyan 2010 takvim yılında sahte belge kullanmak suretiyle Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, TCK'nin 43/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, hükmün süresi içinde sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesine üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2021 tarihli tebliğnamesi ile mahkeme hükmünün katılan vekili lehine vekalet ücreti verilmesi suretiyle "DÜZELTİLEREK ONANMASI" talep edildiği, Dairemizin 12.01.2022 tarihli, 2021/11528 Esas ve 2022/238 Karar sayılı ilamı ile suça konu faturalar sadece Kurumlar vergisi beyannamesinde kullanıldığından, tek bir sahte fatura kullanma suçu işlendiğinin kabulü ile zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca yapılan artırımın hükümden çıkarılarak "DÜZELTİLEREK ONANMASINA" karar verilmiş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla.

Dairemizin 12.01.2022 tarihli, 2021/11528 Esas ve 2022/238 Karar sayılı "DÜZELTİLEREK ONAMA" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2022 tarihli dilekçesi ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Dava konusu edilen, sanık tarafından 2010 takvim yılında kullanılan sahte faturaların tamamının 2010 yılı Şubat ayına ait oldukları ve sadece kurumlar vergisi indiriminde kullanılmış oldukları; ayrıca Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2014 tarihli, 2014/141 Esas ve 2014/579 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme suçundan vermiş olduğu mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 22.02.2017 gün ve 2016/8348 Esas ve 2017/1241 Karar sayılı ilamı ile onanmış olduğu,

ilgili kararda katılan vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre tek beyannameye konu birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturmaması nedeniyle, dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,