Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2185 K.2024/10550

Ankara 19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/209 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2020/2766 Esas, 2020/7087 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Mahkemenin direnme kararı, "5271 sayılı Kanunun 253/1.maddesi kapsamında kamu tüzelkişileri ile uzlaştırma işlemlerinin mümkün olmaması" nedeniyle yerinde görülmekle, Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2020/2766 Esas, 2020/7087 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,