KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2022/221 E., 2025/4701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 36.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/2, 52, 53 üncü maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/1311 Esas, 2020/2249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılmadan ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın kendisine verilen yol avansı olan 100 Euro ile 200 TL eksik teslim ettiği, araçta herhangi bir arıza olmadığı, beraat kararının bozularak mahkumiyetine karar verilmesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Müşteki vekilinin kovuşturma aşamasında şikayetlerinin devam ettiğini ve katılma talebinde bulunduğunu bildirdiği ve bu hususta mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müştekinin kamu davasına katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtien bölge adliye mahkemesi kararında katılan vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/221, K. 2025/4701, 17 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama