Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2307 K.2022/5829

Sanığın yokluğunda verilen hükmün daha önce usulüne uygun şekilde tebligat yapılmamış olan adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi işleminin usûlsüz olduğu ve dosya arasına getirtilen infaz dosyası içeriğinden sanığın anılan suçtan 07.07.2011 tarihinde yakalandığında birden fazla hüküm sebebiyle cezaevine alındığı, 01.08.2011 tarihinde sanığa müddetname tebliğ edilmişse de müddetname tebliği ile hükmün tebliğ edilmiş sayılmayacağı, sanığın kendisine yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından eski hale getirme ve buna bağlı 19.10.2021 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla bu husustaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemeye göre;

Sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 13.10.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;