Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2411 K.2024/4871

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli ve 2013/315 Esas, 2014/334 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Anadolu 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli ve 2013/315 Esas, 2014/334 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2017/29177 Esas, 2019/11422 Karar sayılı kararı ile "sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, 07.08.2012 tarihli sözleşme, tapu kayıtları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle beraat hükmünün tesisinin, Kanuna aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul Anadolu 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2019/696 Esas, 2021/472 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezası yönünden 5 eşit taksitte ödenmesine ve hapis cezası yönünden hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu taşınmaz satışının katılanın satış iradesinden vazgeçmesi nedeniyle gerçekleşmediğine, katılan tarafından yapılan icra takipleri nedeniyle taşımaza haciz işlemi tesis edildiğine, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına ve seçenek yaptırımların uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın kendisine ait İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ...

Mh., 974 ada, 141 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 5 numaralı bağımsız bölümü katılan ...'e 350.000,00 TL bedel üzerinden satmak için anlaştığı, katılana taşınmaz üzerinde ihtiyati haciz olduğunu, ayrıca bankaya borçlu olması nedeniyle takyidatlar olduğunu, bunların ödenmesi halinde tapu kaydını verebileceğini, yapılacak ödemenin anlaşılan bedelden düşüleceğine inandırarak katılana taşınmaz üzerindeki tüm borçlarını ödettirdiği, katılana taşınmazı satacağına inandırdığı,

bu doğrultuda suç tarihinde anlaşmaya vardıkları taşınmazın satış işleminin yapılması için tapu dairesine gittiklerinde sanığın tapu işlemi yapılırken tapu devrini vermeden tapu dairesinden ayrıldığı, bu şekilde sanığın katılanı aldatarak kendisine menfaat sağladığı ve dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık, aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Katılan aşamadaki beyanında; sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir. 4. Dosya bozma sonrası Uzlaştırma Bürosuna gönderilmiş ve katılanın uzlaştırmayı kabul etmemesi üzerine uzlaştırma gerçekleştirilememiş ve dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır. 5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2019/696 Esas, 2021/472 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,