Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2413 K.2025/2219

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılanın 09.12.2021 tarihli dilekçesinde cezanın azaltılmamasına yönelik talebinin temyize cevap mahiyetinde olduğu belirlenerek temyiz kapsamı sanığın temyiz dilekçesi ile sınırlandırılarak yapılan incelemede; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1 .Gerekçeli karar başlığında 18.05.2015 şeklinde gösterilen suç tarihinin, eylemin gerçekleştirildiği tarih olan 14.05.2013 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tatbik edilmesine rağmen yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası yönüyle teşdiden uygulama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,