Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2468 K.2022/12440

15.07.2020 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 59. maddesine eklenen.

"Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz." şeklindeki yasal düzenleme karşısında avukat olan sanık hakkında verilen 25.03.2021 tarihli hükmün temyize tabi olduğu ayrıca sanığın üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması

nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Olay tarihinde İstanbul Barosuna kayıtlı serbest Avukatlık yapan sanığın, katılan tarafından taşındığı ev sahibinden 1.000 TL depozite alacağını tahsil etmesi amacıyla verdiği vekaletname uyarınca, ev sahibi ...'e ihtarname gönderip, tahsil ettiği 800 TL parayı müştekiden gizleyip uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

dosya içerisinde bulunan 24.04.2007 tarihli mağdur tarafından imzalanan ve imzaya itiraz edilmeyen ibranamede, sanığın haricen yapmış olduğu tahsilatların kendisine ödendiğini kabul ederek kendisi ile uzlaştığını belirtmiş olması karşısında, sanığın 24.04.2007 tarihinde tahsil ettiği parayı aynı gün katılana vermiş olması nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,