Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/2931 K.2024/9399

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2014 tarihli ve 2013/225 Esas ve 2014/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik, dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ( 2 kez ) 2 yıl 6 ay hapis 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Antalya

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2014 tarihli ve 2013/225 Esas ve 2014/116 Karar sayılı kararının sanık ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2016/2850 Esas, 2017/12471 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2019/113 Esas ve 2021/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik, dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ( 2 kez ) 2 yıl 1 ay hapis 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebi ile hükmü temyiz etmiştir. Katılanlar vekili, iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek yalnızca vekalet ücreti yönünden hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde sanık ...'in katılanlar ile görüşerek İcra Müdürlüğü aracılığı ile satılacak araçları piyasa fiyatının çok altında satın alabileceklerini, bu araçlardan ciddi miktarlarda gelir elde edilebileceğini, icra işlemlerini başlatabilmek amacı ile bir miktar peşin paraya ihtiyaç duyduğunu belirterek, katılan ...'den 8000 TL, diğer katılan ...'dan ise 13000-TL nakit para aldığı, ancak vadettiği süre zarfında araçları icra müdürlüğünden satın almadığı gibi, katılanlardan temin ettiği paraları da iade etmediği, katılanları kandırarak haksız menfaat temin ettiği ve bu şekilde atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, tevil yollu beyanları, katılanların istikrarlı ve tutarlı beyanları, katılan beyanlarını doğrulayan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşma görüşmelerinin olumsuz sonuçlandığı ve uzlaştırmanın sağlanamadığı, sanığın katılanların zararını da gidermediği tespit edilmiştir. 4.Yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamından sanığın katılanları kandırarak haksız menfaat temin ettiği, bu şekilde dolandırıcılık eylemi sabit olduğundan TCK'nun 157/1 inci maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ve temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılanların kendilerini aynı vekil ile aynı davada temsil ettirmeleri nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.03.2019 tarihli ve 2019/4-6 Esas, 2019/214 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya