Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/315 K.2024/2881

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra ve sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin.

1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2013 tarihli ve 2013/27 Esas, 2013/292 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5'er yıl hapis ve 87.500,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2013 tarihli ve 2013/27 Esas, 2013/292 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 26.09.2019 tarihli ve 2017/5879 Esas, 2019/8921 Karar sayılı kararı ile sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve uzlaştırma kapsamında kalan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu,

ayrıca sanıklar yakalandıktan sonra sanık ...'in, bankadan çektikleri 28.658,00 TL'nin 26.640,00 TL'sinin evde olduğunu belirtip, polisler ile birlikte eve giderek belirtilen parayı rızaları ile teslim etmeleri karşısında, kısmi ödeme nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerine rıza göterip göstermediği müştekiden sorulmadan hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 1'er yıl 7'şer ay 6'şar gün hapis ve 14.400,00'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyizleri, verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kosova vatandaşı olan ve Türkiye’de turist olarak bulunan şikayetçiyi arayarak kendisini savcı olarak tanıtan kişinin, terör örgütü PKK'nın hesabına kendi hesabından para aktarıldığı, bu kişileri yakalayacakları yalanı ile şikayetçinin 34 GSM hattına toplam 6.120,00 TL tutarında kontör yüklemesini sağladığı, daha sonra tekrar arayarak ... adına Ziraat Bankası Altındağ Şubesine açılan hesaba 12.000 Euro havale etmesini istediği ve şikayetçinin de 12.000 Euro'yu havale ettiği, ancak hesap numarasındaki bir yanlışlık sebebi ile havalenin hesaba değil isme geldiği,

sanık ...’ın diğer sanık ... ile birlikte 21.03.2012 tarihinde Ziraat Bankası Altındağ şubesine giderek gelen 12.000 Euro'nun karşılığı olan 28.658,40 TL'yi vezneden aldıkları ve dışarıda motorsiklet ile birlikte oturan sanık ... ile bankadan ayrıldıkları, daha sonra şikayetçinin tekrar aranıp yine para istenmesi üzerine şüphelenerek polise haber verdiği, tekrar para yattığını zannederek bankaya gelen sanıkların polislerce yakalandığı kabul edilerek sanıkların dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Şikayetçinin istikrarlı anlatımları, olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, sanıkların savunmaları bilirkişi raporları uyarınca sanıkların üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın yapılamadığı belirlenmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,