Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/372 K.2022/6988

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, yakalama kararı üzerine Mahkemece ifadesi alınırken bildirdiği adresine yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmış ise de. Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine esas olacak şekilde önceden yapılmış geçerli tebligat bulunmaması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu.

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercisi Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemece verilen 17.11.2011 tarihli ek karar ile bu karara itiraz üzerine mercisince verilen kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve öğrenme üzerine sanık müdafisinin kararı yasal sürede temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK’nin 342/2 (5237 sayılı TCK’nin 204/1-3) maddelerinde düzenlenen "Kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belgede sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,