Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4671 K.2023/4239

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.05.2011 tarihli ve 2011/1577 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi ile 155 ... maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile Manavgat Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2013 tarihli ve 2011/96 Esas, 2013/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2013 tarihli ve 2011/96 Esas, 2013/31 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 15.04.2019 tarihli ve 2017/4035 Esas, 2019/3793 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2019/210 Esas, 2021/390 Karar sayılı kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu yönünden tefrik kararı verilerek sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık vekili tarafından sanık adına verilen beyanlar ve sanığın ifadeleri bulunduğundan düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve temyizen incelenerek bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak yanlış yazılan suç adının görevi kötüye kullanma olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, kesen son sebep olan sanık hakkında bozma öncesinde mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 13.02.2013 tarihinden inceleme konusu hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanığın sorgusunun yapıldığı 20.07.2011 tarihinden inceleme konusu hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçesi ile düşme hükmü verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de hükmün sonucu itibarıyla yerinde olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2019/210 Esas, 2021/390 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,