Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4817 K.2022/19772

01/07/2016 tarihli ve 6723 sayılı kanunla değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 305 ve 310. maddeleri uyarınca, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresinin tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 1 hafta olmasına rağmen, 04.11.2021 tarihli gerekçeli kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesinin sanık yönünden temyiz süresinde yanılmaya yol açması nedeniyle, sanığın 18.11.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 30.11.2021 tarihli dilekçe ile temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ayrıca,

sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,