Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/4937 K.2022/13978

Başsavcılığının 24.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli, 2016/139 Esas, 2016/287 Karar sayılı ilamı ile özel belgede sahtecilik suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde yeniden suç işleyen sanık hakkındaki hükmün İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli, 2021/102 Esas, 2021/275Karar sayılı ilamı ile açıklandığı ve bu hükmün temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu hüküm kesinleşmiş ise de.

5271 sayılı CMK'nin hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı;