Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5118 K.2025/474

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A) 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 maddesi ile 05.08.2017 tarih ve 30145 sayılı Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğine göre, "soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması halinde, dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir.

Büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur.

Şüphelinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin reşit olmaması halinde, uzlaşma teklifi kanuni temsilcilerine, ölüm halinde ise yönetmeliğin 7/7. maddesi delaletiyle CMK'nin 243. maddesi gereğince mirasçılarına yapılır." şeklinde düzenlendiği, bu somut olayda, katılanın 25.01.2018 tarihinde vefat etmesine rağmen teklifin yönetmeliğin 7/7.maddesi yollamasıyla CMK'nin 243. maddesine göre mirasçılarına yapılmadığı ve katılanın vefat etmesi gerekçesiyle dosyanın uzlaştırma bürosundan işlemsiz iade edildiği anlaşıldığından,

katılanın mirasçıları ile uzlaşma prosedürünün yerine getirilmesinden sonra hüküm kurulması gerekir iken, uzlaştırma işleminin usulüne uygun olarak yapılmadığı gözetilmeksizin mahkumiyet hükmü tesisi, Kabule göre de. B) Katılanın sanık hakkında ilk hüküm verildikten sonra, sanık tarafından zararının giderildiğine ve şikayetçi olmadığına ilişkin beyanlarını içerir dilekçesi dikkate alınmadan ve TCK' nun 168.