Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5332 K.2023/9722

Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2021 tarihli hükmünün hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek temyiz istemlerinin Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2019 tarihli, 2018/601 Esas ve 2019/166 Karar sayılı kararına hasren yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'nün ...

1.Ağır Ceza Mahkemesince yapılan sorgusunda adresinin tespit edilmeden savunmasının alınmasına müteakip yargılama sonucu kurulan mahkûmiyet hükmünün doğrudan MERNİS adresine tebliği yapılarak hükmün kesinleştirilmesinin usulsüz olduğu ve sanık ...'nün 11.08.2020 tarihli uzlaşma talepli dilekçesinin içerik itibarıyla temyiz niteliğinde ve öğrenme üzerine vermiş olduğu dilekçesinin ve sanık ...'in ise, 08.04.2019 tarihli dilekçesiyle yapmış olduğu temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2013/275 Esas, 2014/183 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Kayseri

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2013/275 Esas, 2014/183 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/20158 Esas, 2017/20756 Karar sayılı kararı ile "sanıkların, katılana telefonda kendilerini Cumhuriyet savcısı olarak tanıttıktan sonra sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edilmesi karşısında;

hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/601 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların ayrı ayrı temyiz istekleri; üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ...'in ...

Antakya'da bulunduğu esnada kullanmış olduğu telefon aranarak kendisini Savcı ...... olarak tanıtan bir şahsın cep telefonunda fazla miktarda kontor çekildiğini bazı şahısların konuyla ilgili araştırıldığını, kendisinin emniyet müdürlüğünde olduğunu bu konu ile ilgili operasyon yaptıklarını, kendisini kurye olarak kullanacaklarını bildirmesi üzerine katılan 1.000,00 TL'yi ...Akbank ATM cihazından yatırdığı, Akbanktan gelen mesajda beraat eden sanık...adına kayıtlı cep telefonuna 290,00 TL para gönderildiğine ilişkin mesaj geldiği, yine katılan 6.500,00 TL'yi sanık ...'in Yapı Kredi Bankası...

Şubesinde bulunan hesabına gönderdiği, söz konusu paranın sanık ... tarafından çekildiği, ATM cihazından gönderilen paraların da çekildiği, sanık ... savunmasında tanıdığı olan sanık ...'nün kendisini telefon ile arayarak kendisinden almış olduğu borç parayı ödemek için 6.500,00 TL gönderdiğini bildirdiği, 1.500,00 TL'sini kendisinin aldığını, geri kalan 5.000,00 TL'sine ise altın aldığı, daha sonra altınları bozdurarak sanık ...'ye gönderdiğini bildirdiği, bu suretle sanıkların hileli hareketlerle katılanı kandırarak kendilerine menfaat sağlayıp dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla iş bu kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar savunmalarında atılı suçu kabul etmemişlerdir. 3. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunarak iddiasını tekrarlamış ve sanıklardan şikayetçi olmuştur. 4. Dosya uzlaşma işlemlerinin yapılması için uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ancak sanık ... ile katılan uzlaşamamıştır. 5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Uzlaşma sürecindeki Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Uzlaştırma bürosu tarafından sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebligat yapılmadığı, uzlaşma işleminin usule aykırı olduğu, bu nedenle zamanaşımı sürelerinin durmadığı gözetilerek yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz incelemesi tarahine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümü (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/601 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kayseri

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/601 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak,