Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5385 K.2024/8140

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli kararı ilesanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.06.2018 tarihli ve 2015/7838 Esas, 2018/4157 Karar sayılı kararı ile dosya arasında bulunan ve şirket çalışanları tarafından tutulan 09.05.2012 tarihli tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla beyanlarının alınmadan ve sanığın uhdesinde para olup olmadığına dair ayrıntılı bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2018/541 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlediğinin tanık beyanlarına sabit olduğuna, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, sanığın katılanın sahibi olduğu Alfa Dağıtım ve İhtiyaç Maddeleri Tic. Ltd. Şti.'nin satış elemanı olarak çalıştığı, şirket çalışanlarınca yapılan kontrolde, sanığın müşterilerden tahsil ettiği paralardan 7.085,68 Türk lirasını şirkete teslim etmeyip uhdesinde tuttuğunun anlaşılması üzerine sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

2 Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

4.Mahkemece, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek, sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmanın aksini gösterir mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle temyize konu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu ve unsurları yönünden vicdani kanıya ulaşamayan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2018/541 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,