Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/5812 K.2024/10057

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin sanığın kolluğa farklı kişi bilgileri vermesi ve aynı gün düzenlenen tüm tahkikat evraklarına imza attığı tarih olan "06.10.2012" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 57/74 sayılı kararında da vurgulandığı üzere ve 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesine göre, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamların tekerrüre esas alınamayacağı dikkate alınarak, tekerrüre esas alınabilecek başka adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında, 06.10.2012 olan suç tarihinden sonra 05.11.2012 tarihinde kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması,

2. Hükümden sonra 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,