Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/59 K.2022/1310

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2021 tarih ve 2021/16109 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.12.2021 tarih ve KYB-2021/133843 sayılı ihbarname ile.

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli, 2011/9 Esas ve 2015/465 Karar sayılı kararının sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli, 2019/12316 Esas ve 2020/1900 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-d, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli, 2020/261 Esas ve 2021/138 Karar sayılı kararının.

"Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli, 2011/9 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 10 ay hapis cezasının sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunmasında isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre;

kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2021 tarihli, 2020/261 Esas ve 2021/138 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hükme (1) numaralı fıkranın üçüncü paragrafından sonra gelecek şekilde "1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine,