Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6039 K.2025/16049

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2008 tarihli ve 2007/108 Esas, 2008/217 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 30.07.2008 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde 12.02.2010 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 19.01.2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı,

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.07.2008 tarihinden denetim süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 12.02.2010 tarihine kadar asli zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Sanık hakkında suça konu eylemi nedeniyle bozma öncesi verilen kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı olarak sanık hakkında bozma öncesindeki cezadan fazla cezaya hükmedilerek kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının 4. Paragrafından sonra gelmek üzere“Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,