Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6120 K.2024/8771

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 2.400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesince 21.09.2017 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükmün; ... uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. Samsun

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2017/578 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; uzlaştırma hükümlerinden yararlanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ve temyiz dışı sanık A. K.'nin iştirak iradesi içerisinde hareket ederek, suç tarihinde iş arayan şikâyetçiye "Almanya'da olan patronun bahçesini temizlemek için işçi lazım çalışır mısın?" diye sordukları, "Yeri görelim, olmazsa yarın gelir temizlerim." şeklinde cevap veren şikâyetçiye yol kenarında bulunan boş bir arsayı göstererek "Burayı kaça temizlersin?" diye sordukları, 250,00 TL'ye temizleyebileceğini söyleyen şikâyetçiye, yanlarında 1.500,00 TL değerinde Euro olduğunu, bunu kendisine verebileceklerini ancak üzerini Türk Lirası olarak geri istediklerini söyledikleri,

şikâyetçinin yapılan teklifi kabul ederek bankadan çektiği 1.490,00 TL'yi elden sanıklara verdiği, sanıkların şikâyetçiye, anlaştıkları ücretten daha fazlasını vereceklerini söyleyerek bir yer gösterip "Buraya git, zile bas, kapıya bir bayan çıkacak, sana 1.500 Euro verecek, sen bu parayı al gel biz burada bekliyoruz." demeleri üzerine şikâyetçinin, kendisine gösterilen adrese gidip kapı zilini çaldığı ancak içeriden kimsenin kapıyı açmadığı gibi geri döndüğünde de sanıkları bulamadığı, sanıkların kendisine karşı dolandırıcılık suçunu işlediklerinden bahisle şikâyetçi olması üzerine yürütülen soruşturma sonucu açılan kamu davasında;

sanık ...'in yüklenen suçu işlediğine ilişkin ikrarı, şikâyetçi beyanı, yapılan teşhis işlemleri ve tüm dosya kapsamı itibarıyla atılı suçu işlediği kabul edilen sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir. 2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; a.

24.01.2019 tarihli celsede şikâyetçiden özür dileyerek zararı karşılamak istediğini beyan eden sanığın zararı karşılama iradesinin bulunması, şikâyetçinin zararının temyiz dışı sanık A.

K. tarafından karşılandığına ilişkin 25.03.2021 tarihli dekont fotokopisinin dosyaya ibraz edilmesi karşısında; söz konusu dekontun gerçekliği ve şikâyetçinin zararının giderilip giderilmediği araştırılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, b. Kabule göre de; i.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla,

bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak bu mahkûmiyetin tekerrüre esas olmayacağının anlaşılması hâlinde adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir mahkûmiyeti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ii.

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR