Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6360 K.2025/2002

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2014/309 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 207/1, 62 ve 53. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 13.05.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 23.08.2016 tarihinde işlediği defter ve belgeleri gizleme suçundan dolayı İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2017 tarihli ve 2017/14 Esas, 2017/536 Karar sayılı kararıyla verilen 15 ay hapis cezasının 25.12.2017 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine duruşma açılıp yapılan yargılama sonucunda, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2018/37 Esas, 2018/77 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207/1. 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca kaldırılmasına ve özel belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteği; sanığın aldatarak atılı suçu işlediği beyanlarının çelişkili olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.05.2016 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 23.08.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece suça konu özel belgenin tapu işlemleri sırasında kullanılmaması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı katılanların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,