Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/637 K.2024/1563

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2016/62 Esas 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde ihbar üzerine kolluk görevlilierince durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki 34 LG 5307 plaka sayılı araçta ... isimli şahsın kimlik bilgileri ile düzenlenmiş, üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan suça konu sahte sürücü belgesinin ele geçirildiği, sürücü belgesi ile ilgili aldırılan kriminal raporda tamamen sahte ve aldatma niteliğini haiz olduğunun belirtildiği değerlendirilmekle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında alınan kriminal raporda sürücü belgesinin tamamen sahte oluşturulduğu ve aldatma kabiliyetinin olduğu belirtilmiştir.

4.Mahkeme tarafından; suça konu belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğuna dair kriminal raporun duruşmada sanığa okunduğu ve aldatıcılık niteliğini haiz olduğunun mahkeme tarafından da kabulü ile sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilerek onama nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafta infazda tereddüt oluşturacak şekilde tekerrüre esas ilamın yanı sıra sanıkla ilgisi bulunmayan Çorum 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2010 tarihli ve 2009/794 Esas, 2010/349 Karar sayılı ilamının da tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2016/62 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından ''Sanığın Çorum 2.Sulh ceza mahkemesinin 2009/794 E. 2010/349 K. sayılı ve 15/04/2010 tarihli ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından hükmolunan cezanın TCK 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetlimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresi çıkartılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,