Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6766 K.2023/6800

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/528 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Bilecik

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/528 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

23. Ceza Dairesinin 06.04.2016 tarihli ve 2016/3589 Esas, 2016/4121 Karar sayılı kararı ile eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunu araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2017 tarihli ve 2016/188 Esas, 2017/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2017 tarihli ve 2016/188 Esas, 2017/9 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/30233 Esas, 2022/697 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan ...'ye yönelik eylemi açısından ...plakalı aracı sahte ... kimliğiyle kiraladığı anlaşılmakla; eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ye yönelik kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın temyize gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın araç sahibi katılan ... tarafından oto kiralama işiyle uğraşan ...Otomotiv (...)'e kiraya verilmiş olan 16 (...) (..) plakalı aracı sahte ... kimliğiyle kiraladığı ve daha sonra diğer katılan ...'a sahte vekaletname ile sattığı anlaşılmaktadır.

2.Bozmaya uyularak mahkemesince, sanık ...'nın araç sahibi katılan ... tarafından oto kiralama işiyle uğraşan ...Otomotiv (...)'e kiraya verilmiş olan 16 (...)(..) plakalı aracı sahte ... kimliğiyle kiraladığı eylemini nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan sahte nüfus cüzdanı ile araç kiralamak suretiyle işlediği anlaşıldığından sanık ...'nın katılan ...'a yönelik eyleminin TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunu araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu; sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Hükmolunan ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunması uygulamasında, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasının yazılması,hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle .Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/80 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. paragrafının üçüncü bölümünde yer alan "CMK'nun 283/1 maddesi gereğince” ibaresinin çıkartılıp yerine "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,