Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/6940 K.2025/13253

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) kanun yollarına başvurma başlıklı, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; suça konu sahte kira sözleşmesinin yöneltildiği, bu sebeple katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve yargılamanın hiç bir safahatından haberdar edilmeyen Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün katılan, kurum vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

2. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 2011 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu sözleşmenin kullanıldığı 04.08.2010 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre; Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2019/867 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207/1, 62, 53. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 28.03.2022 tarihli ve 2022/637 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararı ile hükmün dosya üzerinden kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a ve c bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyizi; suçun sübut bulduğu, davanın bu aşamasına kadar vergi dairesine tebliğ yapılmadığı ve idarenin davada temsil delil sunma imkanının elinden alındığına ilişkindir. Katılan ... vekilinin temyizi; yerel mahkeme kararının doğru, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğuna, sanığın sahte kira sözleşmesini kendi menfaati için bilerek düzenleyip kullandığına, belgenin aldatma kabiliyetine sahip olduğuna ve zarar doğurma ihtimalinin mevcut olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 22.05.2012 tarihli sorgudan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.11.2012 tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 12.11.2012 tarihinden itibaren denetim süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 15.09.2016 tarihine kadar zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2.Katılan ...’in iş yerini inceleme dışı ...’a kiraladığı, ...’in katılanın bilgisi dışında aynı dükkanı oğlu sanık ...’a kiralıyor gibi gösterip sahte kira sözleşmesi düzenlediği, bu sözleşmede katılanın imzasının taklit edildiği ve belgenin ... adına vergi mükellefiyeti tesis ettirmek için vergi dairesine ibraz edildiği, ekspertiz raporuna göre; ... ve .... imzalarının kendilerine, ...'e atfen atılan imzanın ise bu kişinin eli ürünü olmadığının belilendiği olayda;

İlk derece mahkemesince sanık ... yönünden hükmün açıklanması suretiyle 10 ay hapis cezası kararı verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın babasının bu iş yerini kiraladığı ve sonrasında iş yerini oğluna devrettiği, kira sözleşmesinin yalnızca vergi dairesi nezdinde iş devri işlemi yapılabilmesi için düzenlendiği, bu haliyle eylemin kamu güvenini ihlal etmeye elverişli olmayan “faydasız sahtecilik” niteliğinde kaldığı, katılan ...'in fiilen zarar görmediği, taraflar arasında geçerli bir kira ilişkisi mevcut olduğu,

sanığın kastının cezalandırmaya yeter biçimde ispatlanamadığı gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiş ise de;

Katılan ...'in dükkanını sanık ...'a kiralamadığı, sahte sözleşmede sanık ...'a kiralamış gibi gösterilmesi nedeniyle hukuka aykırı bu işlemin faydasız sahtecilik kapsamında değerlendirilemeyeceği dikkate alındığında; aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılıp tarafların da çağrılması, belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğu ve suça konu belge aslı üzerinde aldatma niteliği yönünden Mahkemece bir değerlendirme yapılmadığı da göz önüne alınarak,

suça konu belgenin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra tüm delillerin delillerin değerlendirilerek sonucuna göre anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan hatalı inceleme ve değerlendirme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,