Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7278 K.2024/6272

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2018/337 Esas, 2020/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62,58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediği, mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın kullanmış olduğu kamyonda 14 ster kaçak orman emvali tespit edilmesi üzerine olayla ilgili tahkikat yapıldığı, sanığın kullandığı kamyonda takılı bulunan 47 KN ... sayılı plakanın ... adına kayıtlı traktöre ait olduğu, motor ve şasi numaralarının birbiri ile uyumlu olmadığı, sanığın change işlemi yapılmış kamyona sahte plakalar takıp kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında suçunu inkar etmiştir.

3. Uzmanlık ve bilirkişi raporuna göre, suça konu plakanın üzerinde mühür izinin basılı olduğu, "T.Ş.O.F ANKARA 47/D" ibareli mühür izininin Mardin ili ve ilçe merkezlerinde kullanılan laboratuvarda mukayeseleri bulunan soğuk mühürlerce oluşturulmadığının belirtildiği, plakanın ilk iki rakamının (il kodunun) yazılı kısmını bulunması gereken küçük parçasının mevcut olmadığı ancak, Ford marka kamyonetin plakasının dışardan bakıldığında hangi araca ait olduğu kolaylıkla fark edilemeyeceği, aldatıcılık niteliğinin mevcut olduğu tespit edilmiştir.

4. Tüm dosya kapsamına dayanılarak sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;

Temyize konu kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılabilmesi için tekerürre esas alınan ilamın verildiği tarihte kesin olmaması gerekir; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Midyat (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 31.03.2010 tarihli ve 2010/50 Esas, 2010/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Kaçak Orman Emvali Nakletme, Biçme, İşleme, Kabul Etme, Kullanma, Satma,

Satınalma veya Bulundurma suçundan hapisten çevrilerek hükmedilen 1.000,00 TL adli para cezasının hükmün verildiği tarih itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2018/337 Esas, 2020/173 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın bütünüyle çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,