Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7287 K.2025/2068

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinde düzenlenen "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.07.2012 tarihli ve 2012/6-134 Esas, 2012/270 Karar sayılı ve 26.03.2013 tarihli ve 2012/6-1232 Esas, 2013/106 Karar sayılı kararlarında da, TCK'nin 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin salt iade ve tazmin esasına dayalı bir düzenleme olmayıp, pişmanlık sonucu gerçekleştirilmiş olan iade ve tazmini esas alan bir düzenleme olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2024 tarihli ve 2021/12-383 Esas, 2024/330 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi. Anayasa Mahkemesine göre; "ceza hukukunda uzlaşma, işlendiği konusunda yeterli şüphe bulunan bir suçtan dolayı, mağdurun tatmin edilmesi suretiyle fail ve mağdur arasındaki uyuşmazlığın giderilmesini amaçlayan, mağdurun ve failin uzlaşmaları halinde soruşturma veya kovuşturmanın kaldırılmasını sağlayan bir kurum" dur.

Bu açıklamalar doğrultusunda, CMK'nin 168. maddesinde düzenlenen "etkin pişmanlık" ile aynı Kanun'un 253, 254. maddelerinde düzenlenen "uzlaşma" kurumlarının amaç ve şartlarının farklı olduğu, etkin pişmanlıkta mağdurun somut zararının giderilmesi amaçlanırken, uzlaşmada somut zarardan daha geniş kapsamda olan mağdurun maddi ve/veya manevi zararının giderilmesi amaçlandığından,

sanığın soruşturma ve kovuşturma evrelerinde katılanın zararının giderilmesine yönelik bir girişimi olmaksızın yalnızca yasa gereği gerçekleşen uzlaşma kapsamında kararlaştırılan ilk taksiti ödemesinin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilmesinin mümkün görülmemesi sebebiyle, anılan hususta bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiş ve yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, Ancak.

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarih ve 2019/1822 Esas ve 2019/5804 Karar sayılı bozma ilamından önceki Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2015/270 Esas ve 2016/26 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünde sanık hakkında 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hapis cezasının ertelendiği, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi sonucu bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası 2 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasına hükmolunarak CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;