Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7407 K.2024/3751

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/463 Esas, 2015/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/463 Esas, 2015/29 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2018/7131 Esas, 2021/9200 Karar sayılı kararı ile "1)Bir ihbar üzerine yakalanan sanığın yapılan üst aramasında ... ve ... adına düzenlenen ancak üzerinde sanığın fotoğraflarının bulunduğu sahte sürücü belgelerinin ele geçirildiği somut olayda.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar’' bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi ve aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı,

bu suçun mağdurunun da yukarıda belirtildiği üzere kamu olduğunun anlaşılması karşısında, birden çok gerçek kişi aleyhine sahte belgenin düzenlenmesi olgusunun TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca iki kez ayrı ayrı hüküm kurulması Yasaya aykırı, 2) Kabule göre de 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, " nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/842 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.09.2022 tarihli ve 11-2022/100520 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu belgelerin hukuka aykırı olarak ele geçirildiği, sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması ve beraat kararı verilmesi talebinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın eski eşinin kendisini rahatsız ettiğinden bahisle şikayetçi olması nedeni ile sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, bu kapsamda yakalanarak sanığın üzerinde yapılan aramada mağdur ... ve katılan ...'a ait olan ve sanığın resminin yapıştırılmış olduğu iki adet sürücü belgesi ele geçirilmiş, bu suretle hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmalarında eylemini kabul etmiş, katılan ... adına düzenlenen belgeyi Hatay ilinden aldığını, mağdur ... adına kayıtlı olan ehliyeti de ...'ın kendisinin verdiği gerçek sürücü belgesinin fotokopisi üzerinden Sirkeci'de bir kişiye yaptırdığını beyan etmiştir.

3. ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 06.06.2014 tarihli uzmanlık raporunda suça konu sürücü belgelerinin sahteliğinin "ilk bakışta ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğu cihetle aldatma (iğfal) kabiliyetini haiz bulunduğu" belirtilmiştir.

4. Mahkemece adli emanetin 2014/2836 sırasında kayıtlı bulunan suça konu sürücü belgeleri duruşmaya getirtilip aldatma niteliği bulunup bulunmadığı yönünden incelenmiş, özellikleri duruşma tutanağına geçirilmiş ve aldatıcılık niteliğinin mevcut olduğu gözlemlenmiştir.

5. Mahkemece, sanık savunmaları, katılanların beyanları, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, alınan uzmanlık raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek, temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların düzeltilen ve eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/842 Esas, 2022/391 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,