Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/747 K.2022/5257

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtayın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin hukuki değerden yoksun olan 25.11.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligat yapılamaması durumunda bu defa MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden yapılan gerekçeli karar tebliği usulüne uygun değil ise de; anılan Kanun'un 32. maddesinde belirtildiği üzere, “tebliğ usule aykırı yapılmış olsa bile,

muhatabın öğrenmesiyle geçerli” olacağından, sanığın Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden 2011/461 Esas ve 2013/610 Karar sayılı gerekçeli kararın tarafına gönderilmesini talep etmesi üzerine gerekçeli kararı 22.06.2018 tarihinde almak suretiyle hükümden haberdar olduğu, 07.08.2019 tarihli dilekçesi ve 05.12.2019 tarihli uzlaşmaya ilişkin dilekçesi içeriklerinden de sanığın hükümden haberdar olduğunun anlaşılması karşısında;