Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7512 K.2025/14091

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hâllerde, temel hapis cezası 3 yıldan ve temel gün adli para cezası suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağı,

buna göre 5237 sayılı TCK'nın 61/1 maddesinde yer verilen kriterler ile aynı Kanun'un 52. maddesi de gözetilmek suretiyle hapis cezasının alt sınırı 3 yıl ve gün karşılığı belirlenecek adli para cezasının alt sınırının haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel cezaların belirlenmesi,

akabinde artırım ve indirimlerin bu miktarlar üzerinden yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesi gereği temel cezaların takdiren 4 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası olarak belirlendikten sonra aynı Kanun'un 158/1-son maddesinde yer verilen düzenleme gerekçe gösterilerek hapis cezasının 4 yıl ve adli para cezasının haksız menfaatin iki katından az olamayacak şekilde 550 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle hatalı uygulama yapılmış ise de ceza indirimlerinin bu miktarlar üzerinden yapılmış olması karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.