Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7565 K.2024/8149

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2013 tarihli ve 2012/1027 Esas, 2013/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 10.05.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 25.12.2014 tarihinde işlediği, dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 25.05.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3. Adana

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/565 Esas, 2015/531 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Adana

9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/565 Esas, 2015/531 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/22790 Esas, 2017/22938 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Adana

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2018/83 Esas, 2018/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6. Adana

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2018/83 Esas, 2018/273 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/14668 Esas, 2021/7017 Karar sayılı kararı ile özetle hükmün açıklanmasına neden olan ihbara konu dolandırıcılık suçuyla ilgili 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. Adana

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/378 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; müvekkilinin üzerin atılı suçu işlediğine dair müştekinin soyut beyanı dışında bir delil bulunmadığına ve mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 22.09.2021 tarihli ve 2021/14668 Esas, 2021/7017 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamı doğrultusunda hükmün açıklanmasına neden olan ihbara konu "dolandırıcılık" suçu yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı anlaşılmakla; bozma ilamı doğrultusunda hükmün açıklanmasına neden olan Adana

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararına konu "dolandırıcılık" suçunun, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alınması karşısında.

5237 sayılı Kanun'un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, hükmün açıklanmasına dayanak teşkil eden bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığı da tespit edilmesi gerekirken, bozma ilamının gereği yerine getirilmeden eksik inceleme sonucu sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR