Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7591 K.2025/13200

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Birinci bozma öncesi Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2012 tarihli ve 2010/213 Esas, 2012/168 Karar sayılı ilâmıyla sanığın 2 kez 1 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verildiği,

hükmün yalnız sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/6587 Esas, 2016/3705 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarları yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına işaret edildiği,

bozma üzerine yapılan yargılamada ise hükmün bölünemeyeceği ve ilk hükümde adli para cezası miktarı daha fazla olsa dahi hapis cezasının az olması nedeniyle hükmün bütün hâlinde sanığın lehine kabul edilerek uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, hükümlerin bölünmesi suretiyle bozma ilâmı öncesindeki hapis cezası ile bozma ilâmı sonrasında hükmedilen adli para cezasının sanık lehine olduğu kabul edilerek karma uygulama yapılması, yasaya aykırı ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.